บทที่ 90 .

“ที่รัก ฉันขอโทษ คือฉัน..”

“ไม่เป็นไรค่ะ” เธอรีบแย้ง “ฉันไม่เป็นไรจริงๆ” ริมฝีปากบางเม้มแน่นก่อนคลี่ยิ้มละมุนให้อีกฝ่าย ทว่าดวงตาคู่หวานปรายออกด้านข้าง บ้างก็ก้มลงต่ำไม่คิดจะจ้องมองเขาราวกับรังเกียจกันแล้ว

“เราก็ใช่ว่าจะเพิ่งมารู้จักกันเสียเมื่อไหร่ล่ะ ฉันรู้ดีว่าคุณน่ะนิสัยอย่างไร” ใบหน้าสวยเงยขึ้น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ